جشن آذرگان را به همه ایرانیان و ایران دوستان شاد باش گفته و آرزومندیم گرمای عشق به ایران در وجودشان هر چه بیشتر شعله ور گردد. در ایران باستان ایرانیان در هر ماه برابر شدن نام روز و نام ماه را گرامی‌ داشته و جشن می‌گرفتند.

هر ماه دارای ۳۰ روز بود که هر روز به نامی‌ خوانده میشد و روز نهم هر ماه از سال آذر نام داشت. جشن آذرگان در روز آذر از ماه آذر برگزار میشود و روز نهم هر ماه آذر یا آتُر نام دارد. آذر، ایزد ویژه همه آتشها است و از احترام ویژه‌ای نسبت به سایر آخشیج ها(عناصر) برخوردار می‌باشد. این جشن در روز نهم آذر به تقویم دینی زرتشتی که برابر با ۳ آذر با تقویم ملی‌ کنونی ایران است (۲۴ نوامبر) برگزار میشود.
 
 
 
 
آتش یکی‌ از پدیده‌های طبیعی و ستودنی محسوب میشود زیرا گرمای زندگی‌ را در کالبد دیگر پدیده‌های هستی‌ جریان می‌‌دهد و با نور خود که همانا مظهری از آذر اهورایی است جان و دل‌ یاران اهورا مزدا را روشنی می‌‌بخشد. جشن آذرگان در نزد ایرانیان همچون نوروز و مهرگان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است.
 
در این جشن آتشکده ها را آراسته و آذین بندی کرده و نظافت میکردند. در جشنهای آتش مردم بر روی بامها آتش افروخته و به شادی و نیایش می پرداختند. نظافت و پاکیزگی در این روز, نیک‌ و خجسته به حساب میامد و معتقد بودند که رایزنی و مشورت در باب مشکلات در این روز از نتیجه مطلوبی برخوردار بوده است. در کتابهای فرهنگ جهانگیری، برهان قاطع، مروج الذهب مسعودی و المدخل فی صناعت احکام النجوم این جشن را بنام آذرخش نامیده اند. در صفحهٔ ۲۵۶ ترجمه آثار الباقیه از ابو ریحان بیرونی درباره این جشن آمده است: "…… زرتشت امر کرده در این روز آتشکده‌ها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند.
 
منابع: - آثار الباقیه ابوریحان بیرونی ترجمه علی‌ اکبر دانا سرشت - گاهشماری و جشنهای ایران باستان تحقیق و نوشته هاشم رضی‌ صفحه ۳۷۳